Tuesday, May 5, 2015

நினைவுச் சுழல் - 8


எட்டு மணி இருக்கும்..

இன்னும் கடை மூட ஒரு மணி நேரமே இருந்தது.

கண்ணாடி நொறுங்கும் சத்தம் கேட்டது. பேருந்து ஒன்று சடார் என்று ப்ரேக் அடித்து நிறுத்தியதில் கிரீச் என்ற சதம் காதை கிழித்தது. சரியாக அதே நேரத்தில் சார் ரொம்ப அர்ஜெண்ட் சார் என்றபடி கடைக்குள் ஒருவர் நுழைந்தார்.

நான் சீட்டை கவனித்தேன்.

க்ளிவாரின்.

மாரடைப்பு நோயாளிகளுக்கு உடனே கொடுக்க வேண்டிய மருந்து. 

பக்கத்துக்கு கடைகளின் ஷட்டர்கள் மூடும் சத்தம் கிளம்பியது. 

வண்டியில் போன எதோ பையன் மேல் பஸ் ஏறி டெத் ஆயிடுச்சாம். கலாட்டா பண்ணிக்கிட்டு திரியிறாங்க சார். நீங்க மருந்து கொடுங்க சார். 

நான் க்ளிவாரின் மருந்தை எடுத்து கொடுப்பதற்குள் அவர் காசை கடைக்காரரிடம் கொடுத்து விட்டார், நான் மருந்தை கொடுக்கவும் அவர் நண்பர் வண்டியை கிளப்பவும். நாங்கள் ஷட்டரை மூடவும் சரியாக இருந்தது.


மூடிய ஷட்டருக்குள் நான் மூடிய இமைகளுடன். மூடிய இமைகளுக்குள் ராஜன்.

தொடரும் 
ஒன்பதாவது பகுதியை படிக்க தொடரும் என்ற வார்த்தையை சுட்டவும் 

No comments:

Post a Comment